Darmpoliepen, een korte samenvatting

Wat is een darmpoliep?
Een poliep is een woekering (uitstulpsel) van het slijmvlies van maag-darmstelsel. Ze komen echter het meest voor in de dikke darm.

 

Poliepen waar niets mee wordt gedaan, kunnen uiteindelijk uitgroeien tot darmkanker. Daarom voorzien artsen in het behandelingsschema van Cowden patiënten regelmatige controles door middel van een colonscopie. Dit is een onderzoek waarbij de arts de binnenkant van de dikke darm bekijkt met een endoscoop, een buigzame slang met een lampje. Hoe vaak je als Cowden patiënt gescreend dient te worden hangt af van je leeftijd en je eigen gezondheidsproblematiek. Doorgaans gebeuren controles om de 2 tot maximum 5 jaar.

 

Darmpoliepen worden vaak ingedeeld naar hun histologie (onderzoek naar de samenstelling van een poliep) Ook kan je een onderscheid maken naargelang het uiterlijk… (gesteeld of sessiel = niet gesteeld). Een gesteelde poliep lijkt qua vorm op een paddenstoel.

 

Poliepen kunnen uiteindelijk:

  • Goedaardig (bijv. een hamartoom) zijn
  • Pre-maligne (een poliep waarvan men weet dat ze kwaadaardig kan worden) zijn
  • Kwaadaardig (bv. colorectaal adenocarcinoom) zijn.

 

Het hebben van darmpoliepen gaat meestal niet gepaard met symptomen. Af en toe, als een poliep groot genoeg is om een darmobstructie te veroorzaken, kunnen er klachten zijn zoals misselijkheid, braken en ernstige constipatie. Wanneer een poliep scheurt, kan er anaal bloedverlies optreden.

 

Welke soorten darmpoliepen worden vaak bij Cowden patiënten aangetroffen?
Hamartomateuze poliep
Aangezien Cowden tot één van de syndromen van het multipele hamartomateuze tumor syndroom behoort, wordt Cowden vooral gekenmerkt door hamartomateuze poliepen. Dit zijn poliepen die wel uit normale cellen bestaan van die locatie, maar die niet georganiseerd zijn opgebouwd. In verreweg de meeste gevallen zijn ze goedaardig.

 

Adenomen
Een adenoom is een goedaardig gezwel dat ontstaat uit epitheliaal klierweefsel, zoals dat van de dikke darm . Adenomen met een ongecontroleerde celdeling, hebben een premaligne karakter. Dit is ene voorstadium van dikke darmkanker. Ze kunnen zich in sommige gevallen ontwikkelen tot een adenocarcinoom.

 

Een aantal onderzoeken rapporteren andere soorten poliepen, zoals ganglioneuromateuze en juveniele poliepen, maar belangrijk is dat voorkomen wordt dat een hamartomateuze poliep kwaadaardig ontaardt.

 

Hoe worden poliepen behandeld?
Het verwijderen van een poliep gebeurt door middel van een poliepectomie (of lusresectie) tijdens een colonscopie. Om het steeltje van de poliep wordt een lus gelegd die langzaam wordt aangetrokken en de bloedtoevoer afsluit. Daarna wordt de poliep ‘weggeknipt’. Sommige soorten poliepen kunnen uitgroeien tot darmkanker, maar dat is vaak niet te zien met een colonscopie. Daarom worden eigenlijk zoveel mogelijk poliepen verwijderd wanneer ze gevonden worden.

 

Belangrijk om te onthouden!
Het risico per poliep kan niet bepaald worden, daarom worden alle poliepen verwijderd. Het lijkt evident dat bij grotere poliepen en aanwezigheid van veel poliepen het risico op kanker groter is. Het ontstaan van kanker vanuit een poliep duurt volgens de literatuur gemiddeld 5 à 10 jaar . Het is echter een gemiddelde en niemand weet hoelang een poliep (bij het vaststellen ervan) reeds bestaat.

 

Bron: http://www.news-medical.net, www.wikepedia.com

Tekst nagelezen door arts in opleiding J. van Wensveen.

Geplaatst in Artikelen
Categorieën